افزایش انعطاف پذیری

افزایش تاب آوری در محل کار | افزایش انعطاف پذیری 1401

دسته بندی : کسب و کار
1401/02/15

افزایش انعطاف پذیری، این مورد شامل مشکلات خانوادگی و روابط، مشکلات جدی سلامتی یا استرس های مالی است. اما این برای کارمندان و رهبران در محل کار چه معنایی دارد ؟ تاب آوری چگونه در رفاه شرکت و کارکنان نقش دارد؟ و چگونه تک تک اعضای تیم می توانند مهارت های انعطاف پذیری را برای بهبود تیم به عنوان یک کل توسعه دهند؟ بیایید نگاهی بیندازیم به چند پاسخ به این سوالات. ما همچنین یک راهنمای گام به گام برای توسعه آمادگی  ذهنی و سرسختی ذهنی در بین کارکنان و ایجاد انعطاف‌پذیری در محل کار ارائه خواهیم داد.

به علاوه، ما به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید به یک رهبر انعطاف پذیر تبدیل شوید که آماده رویارویی با موقعیت های استرس زا به محض بروز آنها باشد.

تاب آوری چیست؟

راه های زیادی برای توضیح اینکه تاب آوری چیست وجود دارد. در دنیای روانشناسی مثبت اندیشی، تاب آوری توانایی بهبود و سازگاری سریع از یک رویداد آسیب زا یا عامل استرس زا است. به عبارت دیگر، نوعی قدرت درونی است. به طور کلی، مردم وقتی دیگران را انعطاف پذیر می دانند:

  • نگرش دائمی مثبت داشته باشید
  • با هر موقعیت دشواری که با آن روبرو می شوند به راحتی مقابله کنید
  • در مواقع سخت احساسات منفی بیش از حد از خود بروز ندهید

تاب آوری در محل کار می تواند به افراد کمک کند تا از تجربیات چالش برانگیز خود بازگردند. همچنین می تواند به رشد و توسعه آنها کمک کند. داده های یک تحقیق معتبر نشان می دهد که کسانی که تغییر را تجربه می کنند، رشد را نیز تجربه می کنند. این تا حدی به این دلیل است که کارمندان پس از برخورد با یک موقعیت خاص، آمادگی بیشتری برای مقابله با دیگران دارند. در نظر گرفتن نحوه عملکرد تاب آوری فیزیکی می تواند مفید باشد.

اگر هر روز به باشگاه بروید و وزنه برداری انجام دهید، ماهیچه‌هایتان نسبت به این تمرینات انعطاف‌پذیرتر می‌شوند. شما می توانید از این قدرت افزایش یافته در موقعیت های دیگر استفاده کنید، مانند زمانی که یک جعبه سنگین مواد غذایی را در داخل حمل می کنید. تاب آوری عاطفی نیز به روشی مشابه عمل می کند. وقتی انعطاف‌پذیری را تمرین می‌کنید، مثل این است که «عضله انعطاف‌پذیری» خود را تمرین می‌کنید و هر روز قوی‌تر می‌شوید.

چرا تاب آوری مهم است؟

با توجه به نیازهای در حال تحول سازمان ها، افزایش تاب آوری یک اولویت استراتژیک کلیدی است. اگر افراد فقط سر خود را بالای آب نگذارند عملکرد بهتری خواهند داشت. در عوض، فرصت‌هایی برای رشد و خودآموزی که با تغییر همراه است به آنها انرژی می‌دهد.

بیایید با یک مثال توضیح دهیم:

بگویید که در یک نقش مدیریت میانی، مانند مدیر فروش هستید. تیم شما در این سه ماهه عملکرد چندان خوبی ندارد. این در حال تبدیل شدن به یک چالش برای سلامت روان، بهره وری و رفاه عمومی شما است. یک مدیر با انعطاف پذیری پایین در محل کار احتمالاً در این شرایط تحت فشار فرو می ریزد. این تأثیر منفی بر فرهنگ محیط کار و مشارکت کارکنان خواهد داشت. حتی ممکن است بر عملکرد تیم تأثیر بیشتری بگذارد. همچنین احتمالاً خواهید دید که عدم انعطاف پذیری شخصی مدیر بر انعطاف پذیری تیم تأثیر می گذارد.

آموزش بیزنس کوچینگ

یک مدیر فروش با درجه بالایی از انعطاف پذیری روانی به احتمال زیاد بر چنین چالشی به راحتی غلبه خواهد کرد. آنها تیم خود را از فشارها (در صورت لزوم) محافظت می کنند. آنها همچنین آموزش های بیشتر در محل کار یا تلاش های رویه ای را برای نزدیک تر کردن تیم خود به انتظارات انجام می دهند. استرس محل کار حتی منجر به افزایش تنش و مرگ و میر می شود. بنابراین، توسعه نیروی کار تاب‌آور نیز برای تأثیرگذاری بر نتایج مثبت سلامت مهم است.

افزایش انعطاف پذیری

تاب آوری در محیط کار باعث بهبود عملکرد سازمانی و کارکنان می شود

در سازمان‌های امروزی، تاب‌آوری به یکی از ویژگی‌های کلیدی انسانی مورد نیاز برای اوج عملکرد تبدیل شده است. این یک ویژگی مهم و فزاینده برای سازمان ها است که در کارکنان پرورش دهند. تحقیقات نشان می دهد که انعطاف پذیری می تواند یک سپر قدرتمند باشد.

این سازمان ها را قادر می سازد حتی در زمان های آشفته، سودآور و رقابتی باقی بمانند. ویلیامز، ورلی و لالر در کتاب خود “عامل چابکی” تاکید می کنند:

  • چابکی سازمانی با تاب آوری سازمانی ارتباط زیادی دارد.
  • هر دو عامل تعیین کننده ظرفیت انطباقی یک سازمان هستند.
  • این ظرفیت انطباقی سازمان ها را قادر می سازد تا تغییرات را به سرعت درک کرده و به آن واکنش نشان دهند.

تاب آوری همچنین نحوه واکنش کارکنان و مدیریت استرس ناشی از تغییر را شکل می دهد.

تاب آوری همچنین با افزایش تعهد کاری، رضایت شغلی و تعهد سازمانی مرتبط است. این احتمالاً به این دلیل است که افرادی که بهتر می توانند از استرس و ناملایمات نجات پیدا کنند، می توانند این مهارت ها را در محل کار به کار ببرند. آنها به جای تسلیم شدن به دلیل شکست های اجتناب ناپذیری که در طول کارشان با آن مواجه می شوند، می توانند ادامه دهند و روی تصویر بزرگ تمرکز کنند.

اهمیت تاب آوری در رهبران

انعطاف پذیری رهبران بر نحوه رهبری آنها تأثیر می گذارد. همچنین بر عملکرد و تعامل تیم آنها تأثیر می گذارد. ما دریافته‌ایم که وقتی رهبران استرس را تجربه می‌کنند، رفتارهای رهبری کمتری انجام می‌دهند.

این شامل:

  • به اشتراک گذاری دیدگاه های خوش بینانه از آینده
  • تعیین اهداف بلندپروازانه
  • ایجاد اعتماد به نفس در رسیدن به آن اهداف

است.

رهبران نیز کمتر درگیر رفتارهای مدیریتی اساسی مانند:

  • روشن کردن نقش ها
  • طراحی اهداف
  • شناخت عملکرد

در عوض، رهبران تحت فشار به احتمال زیاد رویکردی منفعلانه برای رهبری اتخاذ می کنند. آنها فقط زمانی درگیر می شوند که مشکلات عملکردی وجود داشته باشد. آنها همچنین ممکن است از تصمیم گیری یا مسئولیت پذیری به طور کلی اجتناب کنند.

این می تواند تأثیری بر روی تیم های آنها داشته باشد. بر نگرش و رفتار کارکنان در مورد کار تأثیر می گذارد. در مقابل، رهبران انعطاف پذیر بیشتر درگیر رفتارهای رهبری هستند. این شامل ارائه ایده های خلاقانه، حل مسئله، یا تشویق دیگران به مشارکت معنادار است.

تاب آوری چگونه به نظر می رسد؟

چه چیزی برخی از کارمندان را نسبت به دیگران انعطاف پذیرتر می کند؟ نمونه های تاب آوری آنها چیست؟ اینطور نیست که افراد انعطاف پذیر استرس های کمتری در کار داشته باشند. آنها فقط برای مقابله با چالش هایی که با آن روبرو هستند مجهزتر هستند. مطالعه‌ای در سال 2003 برخی از ویژگی‌هایی را که افراد انعطاف‌پذیر تجسم می‌کنند، برجسته می‌کند.

این شامل:

  • داشتن حس واقع بینانه کنترل بر انتخاب های خود
  • درک محدودیت های چنین کنترلی
  • نگاه کردن به تغییر به عنوان یک فرصت یا چالش (به جای شکست)
  • دلبستگی ایمن با دیگران و توانایی جلب حمایت آنها
  • اهداف شخصی
  • حس شوخ طبعی قوی
  • صبر
  • تحمل بالای عاطفه منفی
  • چشم انداز خوش بینانه
  • سطح بالایی از سازگاری

شما می توانید این ویژگی ها را حتی بیشتر تفکیک کنید:

تحقیقات نشان می دهد که کارکنان انعطاف پذیر سه رفتار خاص را انجام می دهند. اینها به آن‌ها کمک می‌کند علی‌رغم مشکلات یا عدم اطمینان، متمرکز و خوش‌بین بمانند:

تنظیم عاطفی

این مهارت شامل توانایی تماشا، تشخیص و پاسخگویی موثر به احساساتمان است، به طوری که آنها مانع عملکرد ما نمی شوند.

توسعه مهارت های تنظیم هیجانی قوی به ایجاد انعطاف پذیری کمک می کند. این به ما امکان می دهد از طریق طیف گسترده ای از تجربیات داخلی، از جمله تجربیات دشوار، به عملکرد خود ادامه دهیم. به‌عنوان مثال، داشتن توانایی تشخیص وقتی چیزی که همکار می‌گوید شما را آزار می‌دهد، به شما اجازه می‌دهد مکث کنید و در مورد نحوه پاسخگویی تصمیم بگیرید. چند نفس عمیق بکشید و سپس با آرامش و منطقی به موضوع بپردازید به طور کلی بهتر از بیرون رفتن از اتاق است.

دلسوزی به خود

این رفتار بر جلب توجه آگاهانه، مهربان و بخشنده به تجربه ما متمرکز است. هدف آن کاهش انتقاد شدید از خود است. این می تواند به حمایت از تاب آوری کمک کند زیرا به ما کمک می کند تا احساسات دشوار را تسکین دهیم و منابع انگیزه پیدا کنیم. برای مثال، واکنشی را که ممکن است در صورت محرومیت از انتقال درونی به یک نقش آرزومند داشته باشید، در نظر بگیرید.

شفقت به خود  به ما این امکان را می دهد که ناامیدی، غم و ناامنی خود را عادی تشخیص دهیم. ما به خودمان اجازه می‌دهیم که آن را احساس کنیم، نه اینکه خودمان را هم به خاطر شکست و هم به خاطر آن که روز بعد از آن غافل نشویم، بکوبیم.

چابکی شناختی

این مهارت شامل تشخیص زمانی است که تفکر ما در مورد یک موقعیت نتایج منفی دارد. سپس، طرز فکر خود را در مورد آن به گونه ای تغییر می دهیم که به نفع ما باشد. این به حمایت از انعطاف‌پذیری کمک می‌کند، زیرا به ما امکان می‌دهد بدون توجه به موقعیت به عملکرد خود ادامه دهیم. به عنوان مثال، موقعیتی را در نظر بگیرید که در آن رئیس شما تصمیم بزرگی در مورد بخش شما می گیرد که شما با آن مخالف هستید. شاید آنها ابتدا با شما مشورت نکرده اند و شما احساس می کنید که باید با شما مشورت کنند. ممکن است احساس کنید به شما بی احترامی شده است یا اینکه مدیرتان عمداً شما را از معادله کنار گذاشته است تا به مسیر خود ادامه دهید. چابکی شناختی به ما این امکان را می دهد که تمام جنبه های ممکن موقعیت را در نظر بگیریم. شاید آنها نیاز به تصمیم گیری فوری داشته باشند، یا شاید آنها باور ندارند که این موضوعی است که به شما مربوط می شود و شما انتظارات ناسازگاری دارید.

آموزش فیلمبرداری

این نوع انعطاف‌پذیری به شما این توانایی را می‌دهد که در مورد چنین موضوعاتی با آراستگی و گشودگی نسبت به دیدگاه طرف مقابل صحبت کنید. البته تاب آوری فقط در مورد رویدادهایی مانند این نیست. همچنین می توانید از آن به صورت روزانه برای پیمایش در موقعیت های ناراحت کننده یا استرس زا کوچکتر استفاده کنید. برای مثال، در نظر بگیرید که وقتی متوجه می‌شوید که دعوت‌نامه جلسه را کنار گذاشته‌اید چه اتفاقی می‌افتد.

شما می توانید انتخاب کنید که داستانی در مورد یک عمل بی احترامی از طرف همکارتان برای خود بگویید. یا داستان می تواند در مورد نوع اشتباه آزاردهنده ای باشد که خود شما نیز اغلب مرتکب می شوید.

افزایش انعطاف پذیری

نحوه ایجاد انعطاف پذیری در محل کار: راهنمای گام به گام

خبر خوبی وجود دارد. تاب آوری را می توان آموخت. در واقع، در طی یک تحقیق دریافته شد که افرادی که انعطاف پذیری پایینی دارند، تنها با 3 تا 4 ماه مربیگری، 125 درصد افزایش می یابند. حتی در طول بحران COVID-19، کارمندان سازمان های بزرگ، 17٪ از نظر انعطاف پذیری رشد کردند.

چگونه تاب آوری ایجاد کنیم؟ با درک آن. تاب آوری یک عامل ذهن و بدن است. باید دلگرم کننده باشد که بدانیم، به همان اندازه که تاب آوری مهم است، بسیاری از عوامل تاب آوری که آن را هدایت می کنند، در توان ما برای تغییر هستند. با در نظر گرفتن این موضوع، در اینجا هشت مرحله برای شروع ساختن پایه ارتجاعی شما آورده شده است:

1. به سلامتی خود توجه کنید

افراد در شرایطی که از سلامت جسمانی خوبی برخوردار باشند، 3.5 برابر بیشتر احتمال دارد که انعطاف پذیر باشند. این یک رابطه دوسویه است. در حالی که سلامت جسمانی از تاب آوری پشتیبانی می کند، تاب آوری نیز به بهبود فیزیکی بهتر منجر می شود.

2. بر سلامت جسمانی خود تمرکز کنید

کارکنانی که خواب کافی دارند 4.2 برابر بیشتر در معرض انعطاف پذیری هستند. خواب تنها جنبه ای نیست که از منظر فیزیکی بر انعطاف پذیری شما تأثیر می گذارد. برای بهبود سلامت جسمانی و افزایش سطح انعطاف پذیری خود، روی موارد زیر تمرکز کنید:

  • تغذیه سالم
  • هیدراته ماندن
  • به طور منظم ورزش کنید

3. تکنیک های آرامش اعصاب را تمرین کنید

بخشی از توسعه تاب آوری، آموزش ذهن برای آرام ماندن، حتی در مواجهه با موقعیت های استرس زا است. در اینجا چند روش برای تمرین آرامش وجود دارد:

  • وقت خود را با دوستان و خانواده بگذرانید
  • فعالیت‌هایی را بیابید که به شما کمک می‌کنند آرام شوید، مانند نقاشی، باغبانی یا آشپزی
  • برنامه های آرامش و مدیتیشن را امتحان کنید

4. بازنگری تهدیدها به عنوان چالش را تمرین کنید

ارزیابی شناختی روشی است که در آن یک رویداد یا موقعیت را مشاهده می کنیم – از جمله معنای آن و آنچه برای غلبه بر آن لازم است.

وقتی چیزی را به عنوان یک چالش می بینیم، امکان رشد را تشخیص می دهیم. ما همچنین درک می کنیم که منابع لازم برای مقابله با آن وضعیت را داریم.

این دیدگاه منجر به احساس انرژی، انتظار و هیجان می شود. این احساسات تمایل دارند افراد را برای اقدام و حل مشکل بسیج کنند.

وقتی چیزی را به عنوان یک تهدید می بینیم:

  • ما درک می کنیم که وضعیت خارج از کنترل ما است
  • ما ترس، اضطراب و خشم را در خود ایجاد می کنیم
  • ما واکنش جنگ یا فرار را احساس می کنیم

5. به طرز فکر خود فکر کنید

باورها، نگرش ها و طرز فکر ما بر انعطاف پذیری ما تأثیر می گذارد. برای مثال، خودکارآمدی تعیین می‌کند که آیا ما با انرژی و انرژی به موقعیتی نزدیک می‌شویم یا کناره‌گیری می‌کنیم و عقب‌نشینی می‌کنیم. تا حد زیادی، خودکارآمدی می‌تواند یک پیش‌گویی خودشکوفایی باشد.

ذهنیت مهم دیگر میزانی است که ما معتقدیم بر نتیجه زندگی خود کنترل داریم، ساختاری که به عنوان منبع کنترل شناخته می شود. افرادی که معتقدند نتایج خود را کنترل می کنند، بهتر می توانند با آنها کنار بیایند تا اینکه احساس کنند قربانی شده اند. افرادی که منبع کنترل درونی دارند شش برابر بیشتر احتمال دارد که انعطاف پذیر باشند. آگاه شدن از طرز فکرهایی که به شما کمک نمی کند اولین قدم برای تغییر آنهاست.

6. متصل شوید

شبکه حمایت اجتماعی که فرد را احاطه کرده است یکی از مهم ترین عوامل تاب آوری خارجی است. شبکه اجتماعی یک فرد در برابر استرس های ناشی از تاب آوری محافظت می کند.

این به این دلیل است که حمایت اجتماعی به افراد کمک می کند تا استرس را مدیریت کنند. همچنین به این دلیل است که حمایت اجتماعی به افراد کمک می کند تا چالش های خود را حل کنند و فرصت های جدید را بیابند. در واقع، یکی از دلایلی که افراد برون گرا تمایل به انعطاف پذیری بیشتری دارند، ممکن است این باشد که وقتی به کمک نیاز دارند، بیشتر با دیگران ارتباط برقرار می کنند. به هر حال، هنگام ایجاد انعطاف‌پذیری، کاپوت را بالا می‌برید و فرآیندهای موتور داخلی خود را سرهم می‌کنید. بسیاری از ما از حمایت در ایجاد تاب آوری بهره مند خواهیم شد.

7. خودآگاهی را تمرین کنید

توجه به داستان‌ها و خودگویی‌هایی که در سرمان انجام می‌دهیم می‌تواند به ما کمک کند تشخیص دهیم که چه زمانی تاب‌آوری ما تحت فشار است یا نیاز به نگهداری داریم. توجه داشته باشید که چه چیزی به خود می گویید تا یک هشدار زود هنگام دریافت کنید که انعطاف پذیری پایین است.

8. مراقب سطح استرس خود باشید

همه گهگاه دچار استرس می شوند. برخی از استرس غرق می شوند و اجازه می دهند بر انعطاف پذیری آنها تأثیر بگذارد. دیگران بسیار آماده هستند تا تشخیص دهند که چه زمانی دچار استرس می شوند و کاری در مورد آن انجام دهند. هدف خود را شناسایی کنید که در هنگام استرس چه احساسی دارید و چگونه رفتار می کنید و چه چیزی به شما کمک می کند تا استرس را از بین ببرید، تا بتوانید قبل از اینکه مارپیچ شوید، خودتان را بگیرید. با این حال، فراموش نکنید که انواع خوبی از استرس نیز وجود دارد.

افزایش انعطاف پذیری

ایجاد انعطاف پذیری در محل کار در کارکنان خود

امروزه سازمان ها انواع برنامه های انعطاف پذیری با کوچینگ را با هدف کمک به کارکنان برای مدیریت بهتر استرس معرفی کرده اند. متأسفانه، اکثر آنها علامت را از دست داده اند. ابتکاراتی مانند برنامه های سلامت جهانی برای کارمندان مفید است. مشکل؟

آنها مؤلفه یا ساختاری را ندارند که از ایجاد تغییرات رفتاری معنادار و پایدار پشتیبانی کند. مربیگری و راهنمایی یک به یک نسبت به آموزش در سطح گروهی بهتر عمل می کند. همچنین از آموزش های مبتنی بر کامپیوتر و برنامه های آموزش مربی بهتر عمل می کند. کوچینگ به این دلیل مؤثر است که برای فرد شخصی سازی شده است.

آموزش زبان آلمانی

همه ما ویژگی ها و ویژگی هایی داریم که باعث می شود به روش های مختلف به استرس واکنش نشان دهیم. همه ما از شرایط و زمینه های کاری متفاوت هستیم. مربیان می توانند با کارکنان در جایی که هستند ملاقات کنند. آنها بهتر می توانند کل فرد را درک کنند و به او کمک کنند تا مهارت های خود را در زمینه موقعیت های کاری منحصر به فرد خود توسعه دهند.

مربیان همچنین هنگام انجام کار سخت ایجاد تغییرات، پشتیبانی لازم را ارائه می دهند.

چگونه کوچینگ تاب آوری را ایجاد می کند

مربیان می توانند به طرق مختلف با کارکنان کار کنند تا به آنها کمک کنند تا مهارت هایی را توسعه دهند که انعطاف پذیری آنها را افزایش می دهد. در اینجا چند نمونه از مداخلاتی که یک مربی برای کمک به یک کارمند استفاده می کند آورده شده است:

  • آموزش تکنیک های قالب بندی مجدد نحوه مشاهده یک رویداد یک عامل مهم کمک کننده در انعطاف پذیری است. مربیان می‌توانند تکنیک‌های چارچوب‌بندی مجدد شناختی را به کارکنان آموزش دهند.

اینها به آنها کمک می کند تا امکانات جدید را در یک موقعیت ببینند. با این دیدگاه جدید، کارمندان بهتر می‌توانند به عقب برگردند، رشد کنند و از چالش عبور کنند.

  • ارائه حمایت اجتماعی. حمایت اجتماعی یک عامل حیاتی در توانایی ما برای غلبه بر چالش ها، استرس یا سختی ها است. رابطه اعتماد بین مربی و مشتری می تواند منبع حمایت اجتماعی برای مشتری باشد.

کوچ ها همچنین می توانند به مشتریان کمک کنند تا شبکه های اجتماعی را از درون سازمان و پشتیبانی بیرونی بسازند یا از آن استفاده کنند.

  • توسعه نقاط قوت  افزایش اعتماد به نفس و خودکارآمدی یک کارمند می تواند مانعی در برابر استرس ایجاد کند. مربیان با برجسته کردن نقاط قوت آنها و بررسی نحوه استفاده از آنها برای مقابله با چالش ها به کارکنان کمک می کنند.
نویسنده : بابک حیدریان

بابک حیدریان مهر. دانشجوی کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی، محقق و متخصص SEO & Digital Marketing "زندگی ممکن است پُر از درد و رنج باشد، اما واکنشِ ماست که حرف آخر را می‌زند". فردیش نیچه

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.